نیترو سلولز چیست و برای تولید چه محصولاتی به کار برده می شود؟

نیترو سلولز (که با نام‌های سلولز نیترات، باروت پنبه و رشته یا کاغذهای شناخته می‌شود که در تماس با نیترات به سرعت شعله‌ور می‌شوند)، نوعی ترکیب با قابلیت اشتعال بسیار بالاست که از قرارگیری سلولز نیترات در برابر نیتریک اسید و یا سایر عاملهای نیترات ساز قوی به وجود می آید. زمانی که مواد یاد شده به عنوان پیشران یا عامل محرکه و یا مواد احتراقی ضعیف به کار برده شوند، آنگاه با نام باروت پنبه شناخته می شود. سلولز نیترات مصارفی در تولید فیلم های پلاستیکی، جوهر و پوشش های چوبی دارد. در سال ۱۸۵۵ اولین پلاستیک ساخته دست انسان با نام نیتروسلولز توسط الکساندر پارکز از سلولوز و قرارگیری آن در معرض نیتریک اسید و یک حلال به وجود آمد. در سال ۱۸۶۸ نیز یک مخترع آمریکایی با نام John Wesley Hyatt نوعی ماده پلاستیکی را توسعه داد و آن را سلولوئید نامید و با نرم سازی نیترو سلولز به کمک کافور توانست اختراع پارکز را بهبود بخشد. بدین وسیله این امکان فراهم شد که ماده یاد شده را به‌صورت فرم نهایی فرآوری کنند و همچنین آن را به عنوان یک فیلم عکاسی به کارببرند. سلولوئید از اواخر دهه ۸۰ و به عنوان یک فیلم در عکاسی در تولید فیلم های اشعه ایکس و فیلمهای تصاویر متحرک توسط کداک و سایر تولیدکنندگان به کار برده شدکه به طور کلی فیلم های نیترات نامیده می‌شدند. پس از آن که آتش سوزی های متفاوتی توسط فیلم های ناپایدار سلولوز نیترات به وجود آمد، نوعی دیگر از فیلم های ساخته شده از سلولز آستات از دهه ۳۰ به عنوان فیلم های اشعه ایکس و از سال ۱۹۴۸ به عنوان فیلمهای تصاویر متحرک به کار برده شدند.

فهرست